Tijd voor de juiste vragen

agendaHet is avond. Even kijken naar de dag van morgen. Opeens zie ik in mijn agenda: morgenvroeg om tien uur, bespreking met het onderzoeksbureau. Even kijken naar het conceptrapport. Ik klik op de bijlage in de mail. Honderdtwintig pagina’s! Oei. Dat betekent vanavond beginnen, want dat gaat me niet meer lukken morgenvroeg. Ik begin te lezen.

sandglassHet is ochtend. Snel de kinderen aankleden en naar school brengen, en dan rennen naar de bus, zodat ik in de bus verder kan lezen. Tijdens de busrit word ik gebeld door een collega die dringend advies nodig heeft over iets totaal anders. Daar gaat mijn laatste kostbare leestijd, denk ik. Ik geef aan dat ik nu weinig tijd heb en kan snel tot een advies komen. Gelukkig, ik kan weer verder lezen.

Ik arriveer om 9.00 op het werk en zonder me af in een koffie hoek. Lezen, lezen, lezen!

Het is inmiddels 9.50 en het management van het onderzoeksbureau staat voor de deur. Ik print het document uit met al mijn notities.

En dan komt het belangrijkste moment: Om 9.55 loop ik door al mijn notities heen, en denk ik vijf minuten rustig na over de betekenis daarvan. Wat is de rode draad, de achterliggende boodschap, de essentie? Ik reorganiseer mijn aantekeningen rondom drie kernpunten. Het is bijzonder hoe opeens alles op zijn plek valt: veel notities blijken voorbeelden of variaties van deze drie kernpunten.

Het gesprek verloopt prima: ik kan mijn kernpunten goed verwoorden en onderbouwen. De boodschap komt aan. Het bureau gaat ermee de slag.

De laatste vijf minuten met de juiste vragen, maken het verschil.

Had ik die laatste vijf minuten niet op die manier benut, dan was ik een waardeloze gesprekspartner geweest. Ondanks het feit dat ik zo’n vier uur leestijd had geïnvesteerd.

Ik was het dan ook niet eens met een vriendin van me, die naast een drukke baan filosofie studeert, toen ze aangaf dat ze eigenlijk geen tijd heeft om een goede filosoof te worden. Want dat vraagt om bezinning en dat kost tijd. Die tijd haOLYMPUS DIGITAL CAMERAd ze nu niet, want ze moest leren om tentamens te halen. Zou ze die tentamens niet halen, dan konden de kosten oplopen tot wel veertienduizend euro per jaar. Haar ontwikkeling en vorming als filosoof zouden later wel komen, na het behalen van het diploma. ‘Hoeveel tijd zou het je kosten om per boek of tentamen te reflecteren op wat de stof voor jou persoonlijk betekent?’, probeerde ik nog.

Zie hier een maatschappelijk probleem in een notendop. We zijn zo druk, dat we niet of nauwelijks de tijd nemen om stil te staan bij de vragen die ons echt verder helpen.

We rennen harder en harder en harder, zonder echt vooruit te komen.

Abonneer u op mijn nieuwsbrief! Wanneer een nieuwe blog verschijnt, ontvangt u per mail een attendering. U kunt u op elk gewenst moment weer uitschrijven.