Het gansje en de bidsprinkhaan

GansBidsprinkhaan‘Mijn voorbeeld is een groep ganzen die in een V-formatie vliegt. Wist je dat als één van de ganzen gewond raakt tijdens de vlucht, dat twee andere ganzen haar dan begeleiden naar de grond? En dat als de gans die voorop vliegt uitgeput raakt, dat een andere gans het dan moeiteloos van haar overneemt?’

Och, jee de arme ziel. Daar gaat ze weer met haar tranen trekkende ganzenverhaal. Mag ik effe wat pleepapier om mijn traantjes te drogen?

Er is maar één gansje hier, en dat ben jij schatje. Ik zal je eens over een ander vrouwtjesdier vertellen. Eerst naait ze het mannetje. Tijdens de daad bijt ze dan opeens zijn kop eraf. Die ze daarna lekker opvreet. Probeer dat beestje nou eens in te passen in je naïeve verbindende cocreatie verhaaltje.

Haar naam is geniaal, popje. Bidsprinkhaan. Klinkt lekker onschuldig hè? Ze houdt de hele dag haar pootjes omhoog, zodat het lijkt alsof ze vroom in gebed is. Ondertussen is ze een smerige vraatzuchtige kannibaal, op zoek naar haar volgende prooi. Sprinkhaan, ha! Wist je dat ze helemaal niet kan springen? Eigenlijk is ze een ordinaire kakkerlak. Maar dat bekt niet zo lekker in de bestuurskamer, snap je?

Ze heeft vijf ogen. Twee voor voedsel en gevaar en drie om heel goed om zich heen te kijken. En haar kop kan ze sneller bewegen dan elk ander insect. Wist je dat? En dan heb ik het nog niet eens gehad over die twee enorme politieke antennes op haar kop.

Kijk liefje, die bidsprinkhaan begrijpt wat al die domme ganzenkoppen nooit zullen bevatten. Het draait uiteindelijk om drie dingen: framing, timing en sliming.

Alles is beeldvorming wijfie. Omdat al die schaal 12 ganzen zich de hele dag het leplazarus werken, kan ik rustig uit mijn neus bikken. En net op het moment dat het op de apenrots belangrijk dreigt te worden, zet ik het even op de naam van mijn persoontje. Zo werkt dat. Zolang jij dat manipulatief noemt, heb je het niet begrepen gansje. Zichtbaar zijn op de juiste momenten honnepon, daar draait het om.

Vul dat aan met een derde competentie, en je bent er. Heb ik een oefeningetje voor. Duw eerst je kin eens helemaal naar beneden. Druk ‘m op je borst en kijk naar de aarde. Nu je kin zo hoog mogelijk de lucht in. Leg je achterhoofd diep in je nek en kijk naar de sterren. Nu snel weer naar beneden die kin, en de oefening herhalen. Voer het tempo op! Zo snel als je kan!

Maar denk erom schatje, alleen doen bij de aapjes boven je. Onderaapjes geef je af en toe een flinke schop. En als ze gewond zijn, lekker laten liggen. Kan je niet hè gansje? Ga maar weer lekker voor me vliegen.

Hoog in de lucht was het tijd voor de wekelijkse vluchtdialoog. ‘Ik kwam een bidsprinkhaan tegen, die zo cynisch was geworden dat hij niet meer kon dromen’, zei een gans. ‘Alleen nog maar bezig met politieke spelletjes. Hoe kijken jullie daarnaar?’

‘De bidsprinkhaan heeft gelijk dat macht er altijd is. En dat je dat niet moet ontkennen’, reageerde een gans. ‘Uiteindelijk wil iedereen gewoon zijn zin krijgen, ook bij ons’, vervolgde ze. ‘Kijk maar naar de subtiele spelletjes die wij spelen om voorop te mogen vliegen. Niet iedereen is voorvogel of plaatsvervangend voorvogel, toch?’

‘Met jou denk ik dat de bidsprinkhaan nogal eenzijdig bezig is’, zei een andere vogel. ‘Het gaat niet alleen om manipuleren, maar ook om coördineren en inspireren, en dat vergeten de bidsprinkhanen. Kijk naar onze groep. De voorvogels kunnen wel elke dag een gedetailleerd vluchtplan ontwerpen, en de andere vogels op hun plaats wijzen. Maar iedereen weet dat elke vogel toch zijn eigen plekje kiest en zijn eigen vlucht maakt. Dat kan je niet manipuleren, maar wel coördineren. Bijvoorbeeld door aan de andere vogels de juiste vragen te stellen, en hen bewust te maken van ons gemeenschappelijke vluchtdoel.’

‘Dan kom je al snel terecht bij inspireren’, vulde een andere vogel aan. ‘Wij vogels vinden elke dag nieuwe inspiratie. Bijvoorbeeld in de prachtige wolkenpartijen die we elke dag zien, en de schitterende zonsopgangen en zonsondergangen. En in de manieren waarop we elkaar helpen. Wij vliegen overal, en we hebben een blik van bovenaf. We zien de ontwikkelingen op de grond. Dat hebben de bidsprinkhanen niet. Die worden vooral in beslag genomen door hun angsten om door een ander gebeten te worden. En ze hebben een heel beperkt werkterrein van één vierkante meter op de grond. Ze zijn vooral met zichzelf bezig en ze missen daardoor veel ontwikkelingen in het grotere plaatje.’

‘Manipuleren, coördineren, inspireren…jullie vergeten er nog eentje!’, zei een andere vogel. Deze vogel vond dat de dialoog wel erg serieus aan het worden was. Hij probeerde, zoals hij wel vaker deed in de groep, de boel wat ‘luchtiger’ te maken.

‘Wat zijn we dan nog vergeten?’, vroegen de andere vogels nieuwsgierig.

‘Transpireren! Vooral bij zo’n stevige noordwestenwind als vandaag!’, antwoordde de vogel.

Waarop de andere vogels hard begonnen te lachen.

Abonneer u op mijn nieuwsbrief! Wanneer een nieuwe blog verschijnt, ontvangt u per mail een attendering. U kunt u op elk gewenst moment weer uitschrijven.

Één reactie op “Het gansje en de bidsprinkhaan

  1. Toevallig kom ik op uw site uit omdat ik foto’s van insecten zocht. De tekening waarrond ge uw verhaaltje hebt opgebouwd past eigenlijk perfect op de cover van mijn volgende dichtbundel, waarvan het manuscript klaar is. De bundel noemt ‘Spreidstand’ en eindigt met een gedicht over ganzen in V-vlucht. Het kan niet beter passen. Daarom vraag ik u of ik deze illustratie mag gebruiken. Het copyright blijft natuurlijk vermeld onder uw naam. Graag ook uw naam zo u akkoord gaat. Als dichter schrijf ik onder het pseudoniem Frank Zonderland.

Reacties zijn gesloten.