Gastheer van het idee

GastheerIdee

Het idee en de aanpak beschreef hij op twee A4’tjes. Zo kon iedereen zich in vijf minuten een beeld vormen van het nieuwe initiatief. Al in een vroeg stadium had mijn collega een paar bekenden van andere organisaties erbij betrokken. Samen met hen vormde hij de kleine kern rondom het initiatief. Ze hadden er een pakkende titel voor bedacht. Een titel die je niet snel vergeet: 100 x 100.

Ik hoorde hem met iedereen praten over het idee. Er was een periode dat er bijna niets anders uit zijn mond kwam. Op elk moment, in elke setting: ‘100 x 100’. Dan zei hij dingen als: ‘Ik werk nu aan het spannendste initiatief uit mijn loopbaan! Moet je horen…’. Daarna begon hij met een aanstekelijk enthousiasme te vertellen. Over het volgen van de manier waarop de nieuwe gemeenteraden omgaan met maatschappelijk initiatief. En over de kracht van  burgercorrespondenten die raadsvergaderingen volgen en de hoofdrolspelers op een prikkelende manier interviewen.

Het mooiste deel van het verhaal moest dan nog komen: ‘Iedereen kan meedenken en meedoen. Dus jij ook. Ik nodig je hierbij van harte uit.’ En als mensen nog aarzelden, kwam de uitsmijter: ‘Je kunt natuurlijk deelnemen op de manier die jou uitkomt, en die bij jouw past. Geef het initiatief jouw eigen draai.’ De A4’tjes gaf hij daarna mee. 

Binnen enkele dagen stroomden de eerste aanmeldingen binnen. Al wel vijfentwintig. Op naar de honderd! Naarmate meer mensen meededen, ontvingen de initiatiefnemers meer feedback. Die verwerkten ze in de aanpak. Het idee ontwikkelde zich.

Enkele weken na de start organiseerden de initiatiefnemers een bijeenkomst voor alle deelnemers tot dan toe. Uit alle hoeken en gaten van Nederland kwamen de deelnemers, die nu voor het eerst met elkaar kennis maakten. Zij vormden de beweging rondom het initiatief.

Veel van hen werkten mee aan de verdere bekendmaking hiervan. Ze verspreidden flyers op plekken waar mensen converseren. Van printerhok tot koffieautomaat, van e-mailbox tot Twitter.

Waarom ik dit verhaal vertel? Om te laten zien wat iemand doet die zegt dat hij ‘faciliteert en verbindt’. Hoewel die termen vaak worden gebruikt voor ‘de toekomstige ambtenaar’, blijft de invulling ervan veelal vaag. Als je kijkt naar het verloop van dit initiatief en de stappen ontleedt, krijg je al een beter beeld. Dat beeld wordt nog scherper door het af te zetten tegen wat mijn collega níet doet (en anderen vaak wel). Hij schrijft niet eerst een uitgewerkt plan, maar laat veel open. Hij begint niet binnen, maar buiten. Hij vertelt mensen niet wat ze moeten doen, maar vraagt ze wat ze zelf zouden willen. En hij vertelt niet hoe, maar vraagt: ‘Wat past bij jou?’ Hij helpt de groep en is slechts gastheer van het idee.  

Abonneer u op mijn nieuwsbrief! Wanneer een nieuwe blog verschijnt, ontvangt u per mail een attendering. U kunt u op elk gewenst moment weer uitschrijven.