Dankzij mijn geschiedenis

DankzijGeschiedenis

We zien een gezinsfoto. Vier personen, poserend voor een auto. ‘Dit zijn mijn ouders, dat is mijn zus en daar sta ik’, zei hij. ‘Het was onze eerste echte vakantie: we waren met de auto naar Duitsland geweest. Mijn vader had die Kever speciaal daarvoor gehuurd. Hij had carrière gemaakt bij Philips. Was opgeklommen van operationeel niveau tot een functie in het middenmanagement. Op de terugweg van Duitsland naar huis, zijn we op bezoek gegaan bij mijn oom en tante in Enschede. De foto is genomen door ome Jo.’

Tot dusver een algemeen verhaal over zijn herkomst. Een tijdsbeeld van de jaren ’70. Maar toen kwam het.

‘Ik heet Gerard. Maar eigenlijk hadden mijn ouders die naam bedacht voor mijn oudere broer. Hij is 4 maanden na zijn geboorte overleden. En na mij is mijn andere broer Stefan geboren. Ook hij is op jonge leeftijd overleden. Mijn ouders hebben enorm veel verdriet gekend. Natuurlijk was dit altijd voelbaar voor mijn zus en mij. En ik, ik heb eigenlijk de ruimte ingevuld van twee overleden broers.’

Het was de meest persoonlijke introductie van een trainer, die we hadden meegemaakt. De bijzondere wending in zijn verhaal hakte er behoorlijk in. ‘Ik vertel dit omdat ik hoop jullie te inspireren ook op andere manieren naar jezelf te kijken’, lichtte hij toe. ‘Jullie zijn op allerlei manieren bezig met je ontwikkeling. Het is goed om na te denken over waarnaar je op weg bent. Maar het is minstens zo belangrijk om te kijken naar waar je vandaan komt.’

‘Hoe denken jullie dat mijn achtergrond mij in positieve zin beïnvloed heeft in mijn werk als organisatieadviseur?’, vroeg hij vervolgens. ‘Ik denk dat je snel door de eerste beeldvorming prikt en op zoek gaat naar het achterliggende verhaal’, zei iemand. Anderen vulden aan, en de trainer beaamde hun interpretaties. ‘En hoe heeft mijn geschiedenis me in de weg gestaan, denken jullie?’ Wederom gaf de groep een aantal mogelijkheden. ‘Ik denk dat er een zekere onrust in je zit en dat je altijd erg hard werkt’, zei iemand. Wederom bevestigde de trainer de vermoedens, en illustreerde hij de juistheid ervan via een aantal voorbeelden. Daarmee gaf hij ons zijn eerste boodschap: kijk eens hoeveel je kunt afleiden uit een paar fragmenten van de geschiedenis van het gezin waaruit iemand afkomstig is.

‘Vroeger zei ik dat ik ben wie ik nu ben, ondanks mijn geschiedenis. Tegenwoordig zeg ik dat ik ben wie ik nu ben, dankzij mijn geschiedenis.’ Zijn tweede boodschap was dat je, wat het verhaal ook is, deze geschiedenis kunt waarderen.

We gingen in duo’s wandelen in het bos. Tijdens de wandeling bespraken de volgende vragen: Wat zijn de dingen waarin ik goed ben? Wat zijn mijn aandachtspunten? Weet ik waar dat vandaan komt? Hoe merk ik dat in mijn werk?

Bij terugkomst volgde een kennismakingsrondje met de trainer. Dat hadden we al vaker gedaan. Zo’n rondje waarin mensen de trainer zakelijk en kort vertellen waar ze werken, en wat ze doen. Maar als gevolg van de opening door de trainer werd het rondje wat persoonlijker dan normaal. Per persoon volgde een woordenstroom, met soms emotionele fragmenten uit persoonlijke geschiedenissen. Het principe van wederkerigheid.

De trainer zou ons twee dagen lang meenemen in de wereld van interventies in het kader van organisatieverandering. Zijn boodschappen zaten al verpakt in de manier waarop hij deze tweedaagse begon. Twee boodschappen had hij al gegeven. Zijn derde boodschap was dat je, met al je historie en ervaringen, zelf het belangrijkste veranderinstrument bent. Als je jezelf met jouw historie en ervaringen op de juiste manier inzet, kunnen de werkvorm, de inhoud, de boodschap en de persoon volledig congruent worden. Dat geeft jezelf en je interventies enorme kracht.

Dat bleek ook wel. De deelnemers praatten er nog lang over na.

Abonneer u op mijn nieuwsbrief! Wanneer een nieuwe blog verschijnt, ontvangt u per mail een attendering. U kunt u op elk gewenst moment weer uitschrijven.